Beetje zelfbedacht, beetje Knippie

Ik had voile gekocht. Voor mezelf. Maar het was nogal rozer dan ik had voorzien... En toen Eline vond dat 't wel heel leuk was voor een jurkje voor haar, deed ik dus ook eigenlijk niet moeilijk. Ze had al ongeveer bedacht wat het moest worden, daar moesten we nog even een patroon bij vinden, en stof voor het bovenlijfje. Eerst zou 't een Xenia van Farbenmix worden, die had ze zelfs al getekend, maar toen bleek dat we van de stof die we wilden gebruiken te weinig hadden.
Uiteindelijk kwamen we terecht bij de nieuwste Knippie, waar een patroon zonder raderblad in staat, waar ze al eerder naar had zitten kijken. We vonden er tricot bij, en op de valreep ook nog mooi breed elastiek. dat wel erg mooi bij het tricot paste.
Het moest een jurkje zonder bandjes worden, en het blijft net hangen, ze had het precies uitgedacht, en als het niet zulke lastige stof was geweest, had ze 'm ook nog zelf genaaid. Dat heb ik nu gedaan, en het zat zo in elkaar.


Ik moet zeggen... ik vind het wel een beetje een kleinemeisjeswordengrootjurkje. Als íe langer zou zijn, zou ze er zo mee naar een gala kunnen...

Een bloes voor Stijn

Ik ben gezegend met een zoon. Dat op zich is al een grote zegen natuurlijk. Maar ik ben gezegend met een zoon die van bloesjes houdt, en dan nog eigenlijk het liefst bloesjes die zijn moeder heeft gemaakt. Dat was al zo toen ie kleuter was. (Zie http://haivon.blogspot.nl/2009/07/blouse-met-ruitjes-en-beesten.html en http://haivon.blogspot.nl/2010/05/een-niet-zo-deftig-bloesje.html op mijn oude blog)

En ik vind 't heerlijk om bloesjes te naaien, al die kleine stukjes die dan uiteindelijk iets moois zijn... Mooi lappie, knoopjes erbij zoeken, het gepruts, en dan in zo'n prachtige naaikamer...