Whitney.... Mwah...

 Kijk, daar word ik dan ook wel weer heel blij van: met een beetje goeie wil passen mijn naaimachine, liockmachine én mijn covermachine tegelijk in de aanslag. En dus kon ik ze nu voor een project alledrie gebruiken, zonder te wisselen, zonder moeilijk te doen... Het is niet ruim, maar het past wel, en ik geniet me 'n rotje.
Ik heb voor Jente een Whitney gemaakt. Nou had ik die al eens eerder gemaakt, voor Eline, en die was eigenlijk perfect. Maar deze stof, een kliekje van het vleermuisshirt dat ik een poosje terug voor Eline maakte, was veel minder rekbaar. Daardoor lubberen de boordjes een beetje, is jammer. Verder een leuk jurkje hoor, lekker simpel zomerjurkje dat ze vast regelmatig aan zal hebben.
(o ja, en de strepen lopen wel HEEL mooi door in de zijnaden!

Beetje zelfbedacht, beetje Knippie

Ik had voile gekocht. Voor mezelf. Maar het was nogal rozer dan ik had voorzien... En toen Eline vond dat 't wel heel leuk was voor een jurkje voor haar, deed ik dus ook eigenlijk niet moeilijk. Ze had al ongeveer bedacht wat het moest worden, daar moesten we nog even een patroon bij vinden, en stof voor het bovenlijfje. Eerst zou 't een Xenia van Farbenmix worden, die had ze zelfs al getekend, maar toen bleek dat we van de stof die we wilden gebruiken te weinig hadden.
Uiteindelijk kwamen we terecht bij de nieuwste Knippie, waar een patroon zonder raderblad in staat, waar ze al eerder naar had zitten kijken. We vonden er tricot bij, en op de valreep ook nog mooi breed elastiek. dat wel erg mooi bij het tricot paste.
Het moest een jurkje zonder bandjes worden, en het blijft net hangen, ze had het precies uitgedacht, en als het niet zulke lastige stof was geweest, had ze 'm ook nog zelf genaaid. Dat heb ik nu gedaan, en het zat zo in elkaar.


Ik moet zeggen... ik vind het wel een beetje een kleinemeisjeswordengrootjurkje. Als íe langer zou zijn, zou ze er zo mee naar een gala kunnen...

Hmmm... maten....

Ik wilde wel 'ns wat voor mezelf maken. Eigenlijk een jurk, maar ik was er al gauw achter dat ik van de beoogde stof te weinig had, en dus werd 't een topje, uit de Knipmode van juni. (of mei, maar ik geloof juni. En aangezien alles wat ik voor mezelf maak altijd te wijd is, maakte ik maar 'ns een maatje kleiner. Gevolg: Een hartstikke leuk topje, dat te krap zit. Heb nog geprobeerd 'm weg te geven aan een vriendin, maar 't was haar smaak niet helemaal. Jammer, zal ik toch nog wat fanatieker moeten gaan hardlopen....

Afijn, ik had nog meer pijlen op mijn boog: een rokje zou er nog komen. Ik heb 'm zelf getekend, n.a.v. een rokje van Zand Amsterdam dat ik pas kocht. Een wikkelrokje dus. Niet keerbaar zoals het gekochte rokje, gewoon een wikkelrokje met drukknopen. Die ik dan weer net niet helemaal goed heb uitgemeten, dus dit rokje is dan weer aan de wijde kant... Ik zal ze dus nooit samen dragen, tegen de tijd dat de top past, is de rok me echt veel te wijd. Maar ach, dat geeft niet, ze passen toch niet bij elkaar...

Topje met gehaakte bovenpas voor Jente

Wat een leuk patroon, dit haaktopje van Farbenmix! De bovenpas is gehaakt, een leuk klein tussendoorhaakwerkje, en de rest is genaaid. Het leuke is dat ik zoveel haakgaren heb, dat ik bij elk lappie wel een leuke bovenpas kan haken, dus er zullen er nog wel meer volgen. En hij staat 'r zo leuk!

Verjaardagsjurk voor ons bijna-buurmeisje

Wij hebben een heel leuk, grappig bijna-buurmeisje. Dit meisje wordt binnenkort 3 (ik wil 4 worden!). En toen ik haar moeder vroeg of ze het leuk vond als ik een verjaardagsjurk zou maken, werd daar gelukkig enthousiast op gereageerd. Nou was het enige probleem dat het een stoere jurk zou moeten worden. Het stoerste patroon dat Eline en ik konden bedenken (en dat toch feestelijk was, met een simpel spijkerjurkje kom je er natuurlijk niet) was de Yola van Farbenmix. Eigenlijk, als ik eerlijk ben, is 'ie helemaal niet stoer geworden. Maar wel supervrolijk, en ik vind het bijna jammer dat ik zelf geen meisje meer heb in deze maat. Dan zou ik 'm stiekem houden, en een andere, misschien nog iets stoerdere jurk naaien voor het bijna-buurmeisje. Maar ja, mijn meisjes zijn te groot, en dus gaat deze jurk gewoon naar het bijna-jarige bijna-buurmeisje.

Onze zwemkanjer!

 Het is officieel, Jente is onze zwemkampioen! A en B in één keer gehaald!

Heerlijk Hemelvaart

Afgelopen donderdag, Hemelvaartsdag... We hadden een afspraak in Emmeloord, waarover later meer. Maar dat was een korte afspraak, beetje jammer om voor een paar minuten helemaal naar Emmeloord te rijden. En dus liet ik een lang gekoesterde wens in vervulling gaan: naar de Orchideeënhoeve. Daar was ik als kind geweest, toen was het alleen een kwekerij, en ik weet nog hoe ik onder de indruk was van de bloemen. Later zijn we er nog eens geweest, toen was er al een tuin bij gebouwd. Maar ik had begrepen dat het nu nog groter was. En ik werd niet teleurgesteld, we hebben het er heerlijk gehad. Mooie tuinen, met bloemen, een lorituin, een vlindertuin...

En daarna... Een verrassinginval bij Co Jongsma, de dirigente van ons koor, en Jacques, haar man. Zij waren 50 jaar getrouwd en gaven een klein feestje, voor wat familie. Maar ja, als je dochters op je eigen koor zitten, dan kan er natuurlijk iets worden doorgebriefd. En dus stonden wij, met ongeveer een half koor, ineens in de kamer om een (door mij geschreven) lied te zingen. Ze waren volledig verrast, heel erg leuk!